TRUMANS WATER
The Singles 1992-1997
Trumans Water is zo'n bandje dat een grote naam heeft in undergroundkringen. Hun creatiefste periode lag midden jaren negentig, toen de releases in alle formaten ons om de oren vlogen. Daarna werd het een beetje stil rond de band, de ene bekeerde zich tot christen en jengelde verder in Soul-Junk, een andere prefereerde de Franse wijn, kazen en stokbroden boven de burgers. Toeren zijn ze echter steeds blijven doen en de laatste paar jaar volgen de platen elkaar weer alsmaar sneller op. Ik ben al lang de tel kwijt van wat Trumans Water in de loop der jaren heeft uitgebracht, en een gedeelte daarvan bevindt zich ergens in mijn platen- en cd-collectie. Meestal krijgen die releases een uitgebreide luisterbeurt als ze uitkomen, om daarna niet meer van onder het stof te komen. Live daarentegen blijft dit gezelschap, dat uitgaat van pure improvisatie en nog nooit een repetitiehok van binnen heeft gezien, altijd een belevenis. Het laden van dit schijfje in de cdspeler ging dan ook gepaard met grote nieuwsgierigheid, het is immers al een eeuwigheid geleden dat de 7inches die hier zijn verzameld, mijn pick-upnaald zijn tegen gekomen. Neen, ik heb ze niet allemaal, maar wel een paar ervan. Ik dacht, allez, we gaan nog eens luisteren of de nummers van die plaatjes me anno nu nog op een of ander manier kunnen bekoren. Neen dus. De 24 tracks van deze lievelingen van de tegendraadsheid bezorgden me eigenlijk alleen maar ferme koppijn. Ergens heel diep verscholen onder de geluidsexperimenten of het oeverloos gefriemel zitten soms echte liedjes verborgen, maar die zijn zo diep onder lagen atonaliteit bedolven en de opnamekwaliteit is soms dermate pover, dat deze cd alleen maar een uitermate vermoeiende luisterervaring is. Mijn oortjes zijn namelijk heel wat gewend, maar er stond nu eens geen enkele track op deze cd die me echt iets deed, een beetje hetzelfde gevoel dat gelijkgestemde zielen als Sun City Girls of God Is My Co-Pilot ook wel eens oproepen : experiment voor het experiment. Als luisteraar kun je hier niet veel mee, geef mij maar een live-concert van deze heren. De combinatie van het livegebeuren met experimentele muziek werkt namelijk heel wat beter dan dezelfde muziek gevat op een geluidsdrager. Alleen voor completisten.

Patrick Bruneel - Gonzo Circus [Belgium]